Serwis www.piszewiersze.pl używa plików Cookies w celu ułatwienia korzystania z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Zablokowanie zapisywania plików cookies na urządzeniu końcowym lub ich usunięcie możliwe jest w po właściwym skonfigurowaniu ustawień przeglądarki internetowej. Niedokonanie zmian ustawień przeglądarki internetowej na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie. Więcej informacji znajduje się w Regulaminie. Zamknij

Rejestracja konta

Login
E-mail
Hasło
Powtóz hasło

Ostatnio dodane wiersze

Katecheza2021-05-06 17:45
Obrona ?2021-05-06 15:57
Nawet2021-05-06 12:39
Bez tytułu2021-05-06 12:02
po zmroku 2021-05-06 11:59
Berlin2021-05-06 11:30
Ciągle w czytaniu2021-05-06 10:53
Nowy dzień2021-05-06 10:52
Ułamki mojego s...2021-05-06 09:13
"Narkotyk"2021-05-06 01:59
Być zgodnym 2021-05-05 20:53
Modlitwa grzesz...2021-05-05 20:40
UKAZAĆ SENS2021-05-05 20:05
Na chwilę2021-05-05 18:49
Trudno być aniołem2021-05-05 16:53

więcej

Ostatnio dodane opowiadania

Pobudka cz. 22021-05-01 12:16
Arkadia2021-04-26 20:17
Hermes bierze w ramion...2021-04-14 00:57
Covid 192021-04-08 11:04
Nie o bratkach2021-03-23 22:32

więcej

Najlepsze w tym miesiącu

W biegu2021-05-02 16:16:40110
Warszawa2021-05-01 16:43:15110
Jestem Twoja2021-05-01 08:36:34110
*** ( haiku )2021-05-03 17:24:15110
Sonet o płomieniu2021-05-04 17:43:00100
Piękna miłość 2021-05-03 18:43:09100
Jak znów się za...2021-05-02 12:15:15100
zapiski w drodze2021-05-01 10:14:52100
Maj2021-05-01 06:25:50100
Nie pytaj 2021-05-01 20:12:5090

więcej

Dlaczego niebo jest niebieskie?

Kiedyś było niebo, piękne czerwono-bursztynowe niebo. Było samotne, ponieważ nie było na nim chmur..
Pewnego dnia spacerował po polu mężczyzna, samotny człowiek, który stracił swoją miłość. Nie miał po co żyć, więc usiadł pod drzewem i płakał ... Nie miał również odwagi by zakończyć swoje życie, więc wciąż płakał i był zrozpaczony.. Spoglądał na to piękne czerwono-bursztynowe niebo i pytał, dlaczego tak się stało.. i dlaczego to właśnie jego spotkało.
Niebo go zobaczyło i nie mogło zaakceptować cierpienia tego mężczyzny. W miarę upływu czasu niebo zaczęło płakać razem z tym człowiekiem, z powodu bezsilności, że nikt nie mógł mu pomóc - a on sam nie mógł pomóc sobie.
Spojrzeli więc na siebie - niebo na człowieka, a człowiek na niebo - aż zaczął padać deszcz tak obfity, jakiego świat nie widział. Czerwono-bursztynowe niebo zaczęło tracić swoje kolory… i nadal traciło kolory, ponieważ ulewny deszcz utopił człowieka. Chociaż ten mężczyzna był szczęśliwy - i wdzięczny za ulgę w bólu, niebo cierpiało i nie mogło zaakceptować utraty towarzysza. Więc nadal płakało - ulewnym deszczem... aż zalało połowę ziemi.
Potem, kiedy łzy nieba się skończyły - niebo ujrzało swoje odbicie w oceanach i morzach. Dostrzegło smutek odbijający się w niebieskich wodach. W tych słonych wodach- od łez, na których dnie spoczywają bursztyny ...
Nigdy też nie zapomni człowieka, który zmienił jego oblicze, ponieważ spotyka go codziennie w chmurach.

Data dodania2020-11-06 10:15
Kategoria
AutoriDasza

O autorze Wszystkie opowiadania

Komentarze

(Komentarze mogą dodawać jedynie zalogowani użytkownicy)

Bardzo zgrabna bajka:)
Data dodania: 2020-11-06 17:24
1 z 1
Portal z poezją Pisze wiersze